0:00
0:0027:57
Babam yokken üvey annem beni mutfakta beceriyor
—
🇹🇷 TR
Açıklama
Evlendiklerinden beri o mutfakta cupcake yapıyorlar. Üvey anne, üniversite başladığında evin sessizliğe bürüneceğinden bahsediyor. At kuyruğlu sarışın, kan bağı olmasa da annesini aradığına memnun olduğunu söylüyor. Hamur siyah eteğe sıçrıyor, “saygın” sütyen çoktan ortadan kalkmış, altında ise yakalanmak istediğinde giyeceğin türden bir iç çamaşırı seti var. Üstleri çıkmış. Buzdolabına yaslanarak öpüşüyorlar. Biri, meme uçları ıslanana kadar diğerinin göğüslerini emiyor, sonra dizlerinin üzerine çöküyor ve o, dondurucu koluna tutunurken onu yalıyor. Mutfak adasında, beyaz spor ayakkabıları dışında çıplak oturuyorlar, parmaklarını sokup dillerini kullanıyorlar ve daha fazla kek pişirip pişiremeyeceklerini soruyorlar. Kase kirli kalıyor.
Hikâye
Hâlâ şeker ve karıştırma kaselerinden bahsediyormuş gibi konuşuyorlar. Üvey anne, öğrencinin öğretmen haline geldiğini söylüyor. Sonra da evin boş kalacağını ekliyor. Küçük sarışın, kasıtlı olsun ya da olmasın, hamurla kendi bluzunu mahvediyor; büyük olan ise, iki yıl önce aldığı sütyenin yerine geçen iç çamaşırını görüyor. “Artık bir yetişkinsin.” “Teknik olarak akraba değiliz.” Bu, pastacılıkla ilgili gibi gelen son cümle. Mikrodalganın önünde kıyafetler çıkar. Birbirlerinin ağızlarına ruj bulaştıracak kadar şiddetli bir şekilde öpüşüyorlar. Üvey anne tezgahın üzerinde göğüslerini emdirir, sonra bir bacağı havada buzdolabına sıkıştırılırken, at kuyruklu sarışın yüzünü bacaklarının arasına gömer. Hâlâ spor ayakkabıları ayağında, mutfak adasına tırmanırlar ve sorular sadece “hoşuna mı gidiyor” ve “daha çok pasta yapabilir miyiz” olana kadar birbirlerini parmaklarlar. Kimse kekleri bitirmiyor.
